*

Babam.Diğer babamı evlenmeden önce kaybettim.Bahsettiğimde bile içime kızgın yağlar dökülüyo sanki.İşte bu yüzden yanınızdayken kıymetini bilin sevdiklerinizin.Gerçi insan ne kadar yanyana olursa olsun anne babasına doyamaz.Benim için dünyadaki en değerli iki varlıktır annem ve babam.Şimdi bi kanadım yok.Diğer kanadım yani annem sağ ve sağlıklı şükürler olsun ama düğünümü görseydi keşke babam bitanesi kızını gelinlikle görseydi keşke. Kınada ben dayanamam ağlarım derdi hep.Keşke yanımda olsaydı da beraber ağlasaydık ama taktir Allah böyle istedi boynumuz kıldan ince ilk günler çok zor geçti.Yokluğuna alışmak kolay olmadı.. Hala da alışamadım.Bazen sesini,konuşmasını,yüzünü canlandırmakta zorlanıyorum gözümde,gün geçtikçe uzaklaşıyoruz sanki.Ama bir tesellim var ben ona yaklaşıyorum.Resimdeki babam sa küçükken Osman Amcamdı.Şimdi babam oldu.Bide kayınpeder deniyo ama sağolsun hiç böyle görmedim.Sözüm takılırken acımın tazeliğinde böyle önemli bir olayı babamsız yaşamak beni çok üzmüştü ve ben ağlayarak odaya geçtim. Osman Babam gelip bana sarılmıştı ve babamı aratmayacağına dair söz verdi bana.O sıcaklığı görmek çok güzel..